donderdag 27 maart 2014

Eindresultaat:
Na het in elkaar steken van alle onderdelen werd dit het eindresultaat. Bepaalde delen die ik niet mooi afgewerkt vond, heb ik dan nog beter afgewerkt met polystyreen. Dit is het resultaat:
Foto met flits.

Foto zonder flits.
Afhankelijk van de hoek waarmee de knikker in het beginpunt terechtkomt, zal hij ofwel de baan van de London Eye en de Big Ben volgen, ofwel de baan van de telefooncel en de underground.
Deel 5: De parken in London + de underground
Deze boom was niet voorzien in de proefmaquette, maar het idee is gekomen tijdens het maken van de knikkerbaan. Ik had namelijk nog een manier nodig om de bovenste plaat omhoog te houden en wou dat dit toch ook een link had met London. Uiteindelijk kwam ik met het idee om een boom te gebruiken, aangezien er heel wat parken voorkomen in deze wereldberoemde stad, maar ook omdat de takken van de boom ideaal zouden zijn om te zorgen voor extra stevigheid.
Aan 2 andere hoeken zijn ook nog aluminium-buisjes bevestigd aangezien de plaat nog een beetje kon bewegen en dat dit niet de bedoeling was.

De ingang van de underground is gemaakt door twee aluminium-buisjes te bevestigen op de houten plaat. Het linkse buisje (zie foto) hangt, voor de stevigheid van het geheel, vast aan het baantje dat naar de Big Ben gaat.

Deel 4: De telefooncel
De telefooncel zit redelijk eenvoudig in elkaar. Bovenstaande foto geeft weer hoe ze geplooid werd. Het plaatje waar "telephone" op zou moeten staan, werd gemaakt in polystyreen, maar het bleek mooier te zijn zonder dit woord er daadwerkelijk in te krassen. De venstertjes van deze telefooncel zijn er wel ingekrast, zodat toch duidelijker wordt wat deze figuur moet voorstellen.
De drie baantjes die aan de telefooncel bevestigd zijn, zijn zeer eenvoudig en telkens hetzelfde. Het flapje aan de ene kant dient om de knikker tegen te houden. Het flapje aan de andere kant dient om het weggetje gemakkelijk aan de telefooncel te bevestigen. De binnenkant werd - zoals alle wegen - weer afgewerkt met polystyreen.
Resultaat telefooncel.


Deel 3: Rode bussen
Oorspronkelijk was het de bedoeling dat er ook een bus in het ontwerp zou komen. Na het plaatsen van de bus in het ontwerp, bleek echter dat deze teveel plaats in beslag nam, waardoor de knikkerbaan niet meer overzichtelijk was. Ik plaatste dus eerst de London Eye en de telefooncel en keek of het toch nog mogelijk zou kunnen zijn. Er bleek wel degelijk niet genoeg ruimte te zijn, anders stond alles veel te dicht op elkaar. De bus laten wegvallen leek me dus de beste optie.
Strookje dat nodig was om het omhulsel van de bus in 1 keer te kunnen plooien.
Omhulsel van de bus. Hier moet dan nog de knikkerbaan in komen zodat die van de achterkant van de bus naar de voorkant loopt.

Afgewerkte bus.
De bus in de maquette bleek veel te groot te zijn. Ik heb dus eerst de andere elementen afgewerkt die ik er zeker in wou en dan gekeken of het niet zou lukken met een kleiner busje. Ook dit bleek niet te lukken, de maquette kwam veel te druk en het was de juiste beslissing om de bus weg te laten.

maandag 24 maart 2014

Deel 2: London Eye 
Een eerste schets van hoe het eruit zou moeten zien. Er worden twee cirkels uitgesneden waarin er in het midden een gat wordt geboord. Iedere 45° komt er een stukje aluminium om het rad in kotjes te verdelen. De middelste tekening stelt de poot voor waarop het geheel moet draaien, met dus ook 2 gaatjes in geboord, zodat er perfect een aluminium-buisje in past. Het kleine stukje rechtsonder dient om deze poot wat meer stevigheid te bieden. 
ยต
Stap 1: Snij twee cirkels en duid met potlood aan waar de aluminium-plaatjes moeten terechtkomen (om de 45°). Snij ook 8 U-vormige rechthoekjes, zodat deze passen op deze "driehoekjes".
Stap 2: Bevestig deze "driehoekjes" zodat ze perfect op de lijnen passen.

Stap 3: Doe dit voor alle "driehoekjes" zodat de cirkel volledig gevuld is. Bevestig hierna de andere cirkel op het geheel. Let op dat de gaten van de boringen ZEKER boven elkaar zitten of het rad zal niet werken.
Stap 4: Plaats het geheel in elkaar en lijm het aluminium-buisje vast aan de poot zodat dit niet kan meedraaien met het rad. Bevestig ook de versteviging ongeveer in het midden. 


Deel 1: De Big Ben + een deel van de baan

1. Vouwtechniek van de Big Ben:
(Op de schetsen willen de gestippelde lijnen zeggen dat het aluminium daar geplooid moet worden en willen de volle lijnen zeggen dat het daar gesneden wordt.)
De bedoeling is dat het onderste stuk aan de bovenkant iets langer is dan het werkelijk moet zijn, zodat het makkelijk verlijmd kan worden met het breder, bovenste stuk. Aan dit bovenste stuk komt dan nog een dakje dat geplooid wordt zoals getoond op bovenstaande tekening. 











De binnenkant van het onderste deel van de Big Ben werd voorzien van een baantje waardoor de knikker erdoorheen kan. 

Aangezien de Big Ben niet op de juiste hoogte is, moet er een blok voorzien worden met bovenstaande vouwtechniek. De flapjes dienen om het gemakkelijk met lijm aan de onderplaat te kunnen bevestigen en aan de Big Ben.
Nog niet geplooide blok
Geplooide blok

Eindresultaat van de Big Ben, afgewerkt met polystyreen voor de klokjes.

Baan om de Big Ben te verbinden met het eindpunt en om hem te verbinden met de London Eye.
a) om te verbinden met het eindpunt:
Resultaat van bovenstaande vouwtechniek. Afgewerkt met polystyreen aan de binnenkant.
b) om te verbinden met de London Eye:
Het stuk het dichtst bij de London Eye is breder zodat de knikker zeker niet naast de baan zou terechtkomen. Ook hier wordt de binnenkant weer afgewerkt met polystyreen.
Van dit laatste stukje werd uiteindelijk de linkerrand omgeplooid (op de tekening rechts) omdat de knikker soms over het randje vloog. Zo is het geheel steviger en is dit niet meer mogelijk.

donderdag 6 maart 2014

Proefmaquette: geheel
 Doel:
De knikker zal van boven, via een zelfregelend systeem (niet aanwezig in de proefmaquette), de ene keer naar de London Eye gaan, van daaruit naar de Big Ben en dan via de Eurostar naar het eindpunt. De andere keer gaat hij rond de telefooncel (deze weg is ook niet te zien op de proefmaquette), daarna boven de rode bus en door de opening van het metrostation naar het eindpunt.